ارد بزرگ می گوید : ستایشگر همیشه بر ستایش شونده در حال پیشی گرفتن است . او یاد می کند و دلدار برآورده می سازد .
ارد بزرگ می گوید : ستایشگری آگاهانه ، چاپلوسی نیست چرا که خیلی زود ریشه ستاش شونده خاکی تازه را در دور ریشه خویش می یابد و در پس روزها این کار به بار خواهد نشست ، میوه تازه آن بسیار بهتر از گذشته خواهد بود .
ارد بزرگ می گوید : ستایشگری هنر است هنری که با آن می توان ناراست ترین آدمیان را هم دلپسند نمود .
ارد بزرگ می گوید : همسران باید یکدیگر را ستایش کنند و فرزندان هم پدر ، مادر و آموزگاران و... ستایشگری برای همه هست .
ارد بزرگ می گوید : مهرورزی و ستایشگری درمان بسیاری از دردهای آدمیان است .
ارد بزرگ می گوید : آنکه خودخواه است توان ستایشگری و مهرورزی ندارد او بسیار تنهاست .
ارد بزرگ می گوید : خود را ، تا هنگاهی همراه داری که دلداده نشده ایی ، دلبسته با خویشتن خویش بیگانه است.
نظرات
ارسال یک نظر